Natapianie mosiadzem i olowiem Napawanie

Natapianie mosiądzem i ołowiem Napawanie cienkich warstw żeliwa na przedmiotach żeliwnych, jak tłoki pomp, walce papiernicze, łopatki turbin wodnych itp., zużytych przez ścieranie lub wyżarcie, – jest niemożliwe do prze- prowadzenia. Stosuje się wtedy nakładanię warstwy mosiądzu techniką lutospawania unikając topienia metalu podstawowego, tj. żeliwa. W ten sposób przedłuża się bardzo okres używalności cennych nieraz maszyn. Postępowanie jest takie samo jak przy lutospawaniu, najpierw „pobiela się” powierzchnię ogrzaną (pło- mień normalny), po której materiał dodawany powinien się roz- pływać tworząc cienką warstwę, a następnie natapia się warstwy metalu o pożądanej grubości. Natapianie ołowiem jest stosowane przy powlekaniu warstwą ołowiu ścianek zbiorników, które trzeba uodpornić na działanie kwasów. Po oczyszczeniu powierzchni jak do lutowania mięk- kiego natapia się metal szerokimi ściegami. Wykładzina w ten sposób wykonana tworzy jedną całość ze ścianką zbiornika. Przy natapianiu ołowiem niezbędne jest zaopatrzenie operato- ra w maskę pochłaniającą pary ołowiu, bardzo szkodliwe dla zdrowia. Natapianie i napawanie nie jest tak rozpowszechnione, jak na to zasługuje. W wielu przypadkach zaopatrzenie w twardą powło- kę przedmiotu narażonego na zużycie zwiększyłoby wielokrótnie jego trwałości dając duże oszczędności.
PROCESY POKREWNE SPAWANIU Do najważniejszych procesów pokrewnych spawaniu, tj. proce- sów, przy których posługujemy się tymi samymi urządzeniami co przy spawaniu, lecz do innych celów, należą: 1) metalizowanie natryskowe, 2) natryskiwanie powłok twardych palnikiem plaz- mowym, 3) hartowanie powierzchniowe płomieniem, 4) cięcie ter- miczne, 5) oczyszczanie płomieniowe. [przypisy: , , ]