Zadaniem topników jest: a) chronic przedmiot

Zadaniem topników jest: a) chronić przedmiot i lut od utleniania podczas ogrzewania; b) rozpuszczać tlenki istniejące na powierzchni, jak również powstające w czasie lutowania; c) zwiększać zdolność lutu do rozpływania się po metalu, uła- twiając dobre „zwilżanie” powierzchni łączonych przez lut. Stosowanie topników jest zbyteczne przy lutowaniu miedzi lub jej stopów lutem zawierającym fosfor, który pełni rolę topnika. Przy lutowaniu palnikiem gazowym można stosować topniki lotne, które w postaci par doprowadza się do gazu palnego. Są to sole boru rozpuszczone w alkoholu metylowym, z dodatkiem krzemianów i innych domieszek obniżających temperaturę pło- mienia. Gaz porywa pary topnika i przez płomień przenosi je na przedmiot. Jako źródło ciepła przy lutowaniu twardym stosuje się płomień gazowy; zwykle ognisko kuzienne lub urządzenia do grzania elek- trycznego oporowego lub indukcyjnego. W produkcji masowej stosuje się ogrzewanie w piecach lub przez zanurzenie przedmiotów w tyglu z ciekłym lutem, który wypełnia szczelinę w miejscu łączonym. Ponieważ lut dostaje się do złącza dzięki zjawisku włoskowa- tości, szczelina musi być wąska i łatwo dostępna. Lut powinien być tak umieszczony, aby nie mógł przesunąć się podczas operacji Wzajemne położenie części łączonych powinno też być usta- lone, co uzyskuje się ,przez powiązanie drutem, sczepienie przy pomocy zgrzein punktowych, oparcie na specjalnie w tym celu wykonanych występach itp. Rurki i tulejki w otwo- rach rozwalcuje się. Przy lutowaniu oporowym na zgrzewarkach części łączone od- dzielone w miejscu styku cienką blaszką lutu, są zaciśnięte między elektrodami miedzianyrrii lub węglowymi. Nacisk nie powinien być zbyt wielki, aby lut został wyciśnięty ze złącza. Lutowanie w piecach (stosowane w masowej produkcji) ma tę zaletę, że można w nim utrzymać atmosferę redukującą (odtlenia- jącą) i obywać się bez topników. Lutowanie przez zanurzanie w tyglu z roztopionym lutem sto- suje się do niewielkich przedmiotów o nie skomplikowanych kształtach. Tygiel jest ogrzany gazem lub elektrycznie, a w przy- padku niewielkich rozmiarów – lampą lutowniczą. Lutowanie większych przedmiotów w zwykłych warunkach warsztatowych, gdy wysoka wytrzymałość złącza nie jest wyma- gana, może być przeprowadzone na ognisku. Przedmioty po lutowaniu powinny być dokładnie oczyszczone z nadmiaru lutu i topnika ze względu na możliwość korozji. [więcej w: , , ]