LUTOWANIE I LUTOSPAWANIE Podczas lutowania

LUTOWANIE I LUTOSPAWANIE Podczas lutowania brzegi przedmiotu łączonego są w stanie stałym, natomiast ciekłe spoiwo doprowadza się do szczeliny między części łączone. Spoiwo stosowane przy lutowaniu nazy- wamy lutem. Połączenie uzyskuje się zasadniczo dzięki przy- czepności i przenikaniu lutu do metalu rodzimego. W niektórych przypadkach na połączeniu obu metali tworzą się stopy i związki chemiczne, szczególnie przy lutowaniu twardym (przy wyższej temperaturze). Lut ma najczęściej kształt pałeczek, drutu, bla- szek lub ziarn zmieszanych z topnikiem. Lut po stopieniu, gdy już stanowi część złącza lutowanego, nosi nazwę lutowia. Lutowanie znajduje bardzo szerokie zastosowanie zarówno w postaci lutowania ręcznego, jak i w masowej, zautomatyzowa- nej produkcji. Na ogół lutowaniu oddaje się pierwszeństwo przed innymi metodami łączenia na gorąco w przypadkach, gdy: 1) grubość przedmiotów jest niewielka (rurki, blaszki); 2) należy unikać ogrzewania do wysokiej temperatury (obawa przed naprężeniami wobec kruchości metalu); . 3) metal jest trudno spawalny, przy czym ze względu na nie- wielką produkcję nie stosuje się zgrzewania oporowego (łączenie twardych metali, stali narzędziowych, łączenie metali odmien- nych jak stal z miedzią itp.); 4) wymagania wytrzymałościowe są zbyt wysokie, a złącze musi zapewnić tylko szczelność albo dobrą przewodność elek- tryczną; . 5) duża ilość złącz jest blisko siebie, a wielokrotne podgrze- wanie jest niepożądane; 6) gdy łączy się dokładnie obrobione części, przy których trze- ba unikać odkształceń; 7) złącze powinno być rozłączne (przez nagrzanie można lut usunąć, a spawanych części rozłączyć nie można). Spoiwo użyte do lutowania (lut) powinno posiadać następujące własności: 1) dobre zwilżanie metalu, tj. rozpływanie się cienką warstwą po powierzchni i wnikanie w wąskie szczeliny; najwyższą wy- trzymałość osiąga się przy grubości lutowia 0,05 do 0,15 mm; 2) odpowiednio niską temperaturę topnienia; 3) łatwopłynność; w tym celu do lutów miękkich dodaje się cynę, a do twardych-srebro; 4) odpowiednią barwę (gdy w grę wchodzą względy este- tyczne). [hasła pokrewne: , , ]