Spawanie na zimno Przez spawanie

Spawanie na zimno Przez spawanie żeliwa „na zimno” rozumie się spawanie- bez podgrzewania lub z podgrzewaniem nie przewyższającym 300°C, co na grafityzację żeliwa i strukturę metalu nie ma wpływu, na- tomiast powoduje zmniejszenie naprężeń wewnętrznych, a tym samym zmniejsza możliwość pękania metalu podczas stygnięcia. Jednak ze względu na niekorzystną strukturę metalu w spoinie i w strefie wpływu ciepła, spawanie bez podgrzewania, szcze- gólnie łukiem, jest możliwe tylko wówczas, gdy metal nagrzany podczas spawania może się swobodnie kurczyć. Przy spawaniu” łukowym zmniejsza się naprężenia układając spoiwo krótkimi odcinkami (40-50 mm) i pozwalając każdemu. odcinkowi ostygnąć przed układaniem następnego. Poszczególne ściegi powinny mieć małą grubość, gdyż samowyżarzanie się kolejnych warstw spoiny wpływa bardzo korzystnie na stan naprężeń i na strukturę metalu. Do spawańia na zimno używa się zazwyczaj elektrod ze stali miękkiej o grubej otulinie zawierającej odpowiednie ilości węgla, krzemu oraz topników. Wyżarzanie odlewu po spawaniu w temp. 800-900°C jest pożądane. Przy łączeniu grubych ścianek (powyżej 20 mm) elektrodami stalowymi, gdy niemożliwe jest podgrzewanie, powstają trudności uzyskania dobrego połączenia spoiwa z materiałem rodzimym. W strefie przejściowej, gdzie miesza się żeliwo ze stalą miękką tworzy się „dzika” stal, bardzo twarda i krucha, która pęka pod- czas skurczu złącza. W tym przypadku można wzmocnić spoinę I wkrętami z miękkiej stali. Łączny przekrój wkrętów powinien odpowiadać pod względem wytrzymałości przekrojowi żeliwa. Używa się elektrod. takich samych jak do spawania stali, o otulinie zawierającej duże ilości wapnia i krzemu. Połączenie tego rodzaju nie daje gwarancji szczelności. W dążeniu do uzyskania spoiny miękkiej, obrabialnej, stoso- wane są przy spawaniu łukowym elektrody z metalu Monela (przeciętnie 67%. Ni, 28% Cu, ok. 5% domieszki Fe, Mn i in.)- Przy spawaniu z częściowym podgrzewaniem należy pamiętać o zapewnieniu równomier-nego skurczu podczas stygnięcia. Do metod „półgorących: należy również zaliczyć lutospawanie palnikiem. Lutospawanie gazowe pomimo droższego spoiwa jest łatwiejsze i tańsze dzięki niższej temperaturze procesu; pozwala uzyskiwać dobre wyniki w przypadkach naprawy żeliwa ciągli- wego i innych gatunków specjalnych, gdy spawanie zawodzi. Technika lutospawania żeliwa opisana jest w rozdziale X. 4. [hasła pokrewne: , , ]