Zgrzewanie elektryczne oporowe dzieli sie

Zgrzewanie elektryczne oporowe dzieli się na: a) zgrzewanie punktowe, b) zgrzewanie garbowe, c) zgrzewanie liniowe, d) zgrze- wanie doczołowe. Dla każdego rodzaju zgrzewania budowane są specjalne maszyny. Norma PN-62M-69120 zawiera szczegółową klasyfikację zgrzewarek elektrycznych do metali. Zgrzewanie tylko -wówczas może być pełnowartościowe, gdy jest odpowiednio przygotowane i kierowane. Jakość wykonanej roboty zależy głównie od doboru trzech zasadniczych czynników: natężenia prądu, czasu i docisku oraz od ich regulacji w poszcze- gólnych okresach procesu zgrzewania. Maszyny do zgrzewania muszą więc być zaopatrzone w odpowiednie urządzenia do regu- lowania parametrów-zgrzewania w dość szerokich granicach.
2. Moc zgrzewarek Moc zgrzewarki nie jest wielkością stałą. Im krótsze są okresy przepływu prądu a dłuższe przerwy między .poszczególnymi ope- racjami, tym mocniej można obciążyć zgrzewarkę. Znamionowa moc zgrzewarki jest to moc odpowiadająca zna- mionowemu współczynnikowi trwałości obciążenia, kn = tz 100% tp+tz gdzie: tz czas przepływu prądu w sek, tp – czas przerwy w sek. Dla seryjnie produkowanych maszyn przy ustaleniu mocy zna- mionowej przyjmuje się dla kn wartości od 10 do 50%. Moc znamionową zgrzewarki oznaczamy przez Nn. Aby obliczyć moc zgrzewarki Nx przy innym współczynniku trwałości obciążenia kx, należy zastosować wzór u = u V kx i odwrotnie, można obliczyć współczynnik trwałości obciążenia kx odpowiadający danej mocy N x ze wzoru kx = kn N x . Np. jeżeli moc znamionowa zgrzewarki czołowej Nn = 40 kVA, przy znamionowym współczynniku trwałości obciążenia kn = 25%. to przeciążając maszynę np. do 50 kVA należy ograniczyć współ- czynnik trwałości obciążenia do wartości kx = zs- 50= 16o Należy tak dobierać czas zgrzewania” aby czas przerwy był wystarczający na zdjęcie przedmiotu z maszyny i założenie na- stępnego. [podobne: , , ]