Elektrody W miejscu styku elektrod

Elektrody W miejscu styku elektrod z blachami opór powinien być jak najmniejszy; dlatego elektrody są miedziane, wewnątrz puste i chłodzone od środka wodą bieżącą. Ponadto zbytnio nagrzane końce elektrod ścierałyby się szybko, rozklepywałyby się przy nacisku i spalały przy niedokładnym styku. Zwiększe- nie średnicy styku zmniejsza gęstość prądu i docisk, co prowa- dzi do zmiany warunków zgrzewania i pogorszenia się wytrzyma- łości punktów. Dlatego chłodzenie musi być bardzo energiczne. Gniazda i uchwyty elektrod {kłowych są przedmiotem normy PN-64M-69121, zaś główne wymiary elektrod podane są w nor- mie PN-64M-69122. Punktowe zgrzewarki nowoczesne są tak zbudowane, że nacisk rozpoczyna się, przed włączeniem prądu i działa przez pewien czas po jego wyłączeniu. Charakterystyczną cechą nowoczesnych zgrze- warek jest zautomatyzowanie sterowania całym procesem zgrze- wania. Docisk elektrod uzyskuje się mechanicznie sprężonym powie- trzem lub – w przypadku grubszych blach – za pomocą pompy hydraulicznej. Włączanie i wyłączanie docisku oraz prądu uzy- skuje się elektrycznie lub mechanicznie za pomocą krzywek; w najnowszych zgrzewarkach stosuje się regulację elektronową. Zgrzewarki mechaniczne, pneumatyczne lub hydrauliczne mo- żna nastawić na ciągłą prac automatyczną. Maksymalna ilość punktów wynosi około 200 na min. [patrz też: , , ]