Dobór parametrów zgrzewania Program zgrzewania.

Dobór parametrów zgrzewania Program zgrzewania. Po okresie iskrzenia (h), podczas .którego natężenie prądu wynosi Ir. następuje okres do- cisku (t2), podczas którego zwiększa się natężenie do wartości I2; przepływ prądu trwa krócej niż docisk (t3 < t2), gdyż chodzi o to, aby krzepnięcie metalu odbywało się pod dociskiem. Iskrzenie powoduje ubytek materiału i każda z obu części zgrzewanych skraca się o długość A na końclt iskrzenia. Przy docisku następuje spęczenie i dalszy ubytek na długości, oznaczony literą B. Szybkość posuwu podczas iskrzenia wynosi na początku 0,5-2 mm, a przy końcu 1,5-4 mm na sekundę. Docisk (Pl ma rys. 216) dobiera się w stosunku 6-10 kGmm2 przekroju (mini- mum 3 kGmm2). Przy zgrzewaniu dużych przekrojów (powyżej 20 mm) przed właściwą operacją zgrzewania stosuje się nieraz wstępne ogrze- wanie przekrojów przez kilkakrotny lekki styk, któremu towarzy- szy niewielkie iskrzenie. Następnie dopiero włącza się automa- tyczny posuw z automatyczną regulacją natężenia prądu, pod- czas którego następuje iskrzenie i docisk spęczający metal w miej- scu łączenia. Czas jednego zwarcia części w okresie pod- grzewania wynosi 0,5 do 4 sek przy natężeniu prądu 4-10 Azmm-. Liczbę zwarć i całkowity czas podgrzewania to tak się dobiera, aby przy końcu podgrzewania części były prawie gotowe do zgrza- nia, wówczas okres iskrzenia jest krótki i straty na materiale mniejsze. Docisk Pc dobiera się w stosunku 0,3-0,8 kGmm2. Podgrzewanie wstępne jest pożądane, gdyż pozwala obniżyć natężenie prądu niezbędne do samej operacji zgrzewania i wyko- nać robotę na maszynie o mniejszej mocy. Podgrzewanie przez kilkakrotny wstępny styk części łączonych nie .jest jednak nie- odzowne dla procesu zgrzewania iskrowego. [hasła pokrewne: , , ]